Plener ciszy i dotyku
W Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku k. Radomia 30 czerwca 2007 r. odbył się wernisaż rzeźby będący plonem pracy osób głuchoniewidomych uczestniczących w dwutygodniowym plenerze rzeźbiarskim. Artyści, którzy są jednocześnie pozbawieni wzroku i słuchu tworzyli pod kierownictwem Ryszarda Stryjeckiego. Ten artysta-rzeźbiarz, kilkanaście lat temu odkrył ponadprzeciętny talent takich osób i teraz pokazuje go całemu światu. Niepełnosprawni stają się pełnosprawnymi twórcami, których prace, przede wszystkim duże formy, podziwiane są w wielu galeriach w kraju i za granicą.
Na tegorocznym plenerze powstawały formy, które staną się dla dzieci niewidomych często jedyną okazją do poznania kształtów zwierząt, których w naturze trudno byłoby doświadczyć dotykiem. Tworzone były także stwory bajkowe, które będą ozdobą placów zabaw i niepowtarzalną okazją do poszerzenia wyobraźni dzieci pozbawionych wzroku. Praktyczne i pożyteczne przeznaczenie prac dodatkowo motywowało do szczególnego zaangażowania w powstające dzieła.
Jeżeli głuchoniewidomym twórcom włoży się ręce w glinę i zorientują się, że z tego można coś lepić, że powstają jakieś kształty, następnie mogą być one prowadzone w sposób zamierzony, to tego języka nie trzeba się uczyć nawet dziesięciu minut, aby od razu coś wyartykułować powiedział Ryszard Stryjecki dla radia TokFM.
Tomasz Wojakowski
